شمارهٔ ۴۶۶
ن ناصر بخارایی
0
Altın Yaprak
گر دم از عشق زنم همدم جامی باشم
ور ز می توبه کنم زاهد خامی باشم
زلف و خالی نبود رهزن صاحبنظران
بهر یک دانه چرا بسته دامی باشم
راضی ام گر من درویش گدایی گردم
شاکرم گر من آزاد غلامی باشم
اثر شام فنا آمد و روزی پرسید
که روم بر سر کوی تو و شامی باشم
سر ازین دایره بیرون برم آخر تا چند
هر زمان جایی و هر شب به مقامی باشم
بکش اینک سر و خنجر رمقی هست هنوز
گر ازین در گذرم صید حرامی باشم
جامه زهد به جامی بدهم چون ناصر
من بی ننگ اگر طالب نامی باشم
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş