شمارهٔ ۴۷۲
ن ناصر بخارایی
0
Altın Yaprak
چهره بر خاک درت شب همه شب می مالم
چه کنم نیست جز این زر که شنیدی مالم
سال ها شد که در این دیر مغان می گردم
آن چنان می گذرانم که مپرس احوالم
چون قدح خون جگر می خورم و می خندم
همچو نی ضرب جفا می کشم و می نالم
من ازین قامت چون حلقه و اشک چو گهر
دارم امید که رخ بر رخ خوبت مالم
عالمی با لب شیرین تو دارد ناصر
با خبر شو که نداری خبری از عالم
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş