شمارهٔ ۴۸۰
ن ناصر بخارایی
0
Altın Yaprak
تن مانده از جانان جدا با درد و غم یارش کنم
گر جان گرانباری کند در دم سبکبارش کنم
مرغ دلم کز من رمید اندازمش در چاه غم
تا کی گرفتارم کند من هم گرفتارش کنم
این دیده کز نادیدنش افتاد در بیکاری یی
تا سوی غیری ننگرد از دیده بیکارش کنم
من می روم واو بی خبر نالم مگر آگه شود
گرچه ندارد رحمتی باری خبردارش کنم
زان می نهم لب بر لبش تا چون فتد آتش به من
خود را سپند سوخته بر چشم بیمارش کنم
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş