شمارهٔ ۵۰۲

دوش ما را خبر وصل تو می داد نسیم جان بدادیم و بکردیم ادای تعظیم چشم ما جای عزیز است و خیالت یوسف دل ما نار خلیل است و غمت ابراهیم چیست فردوس دمی صحبت صاحبنظران چیست دوزخ نفسی فرقت یاران قدیم دی به کوی تو صبا آمد و دزدیده گذشت شکر می گفت که جستم ز خطرهای عظیم خانه توست مگر تن که شکسته است و نزار دفتر توست مگر دل که سیاه است و دو نیم عقل و جان است به سودای غمت نسیه و نقد رخ و اشک است به بازار وجودم زر و سیم جان سفر می کند از قالب و حق جانب اوست در قفس جز به ضرورت نشود صید مقیم من کی ام گمشده ای آمده از هیچ به هیچ خاک و خونی که دگرروز شوم عظم رمیم زندگی از نظر لطف تو یابد ناصر رحمت آری ز رحیم است و کرامت ز کریم