شمارهٔ ۵۳
ن ناصر بخارایی
0
Altın Yaprak
مرا که همچو نی از آه و ناله برگ و نواست
تنی چو نال نزار و قدی چو چنگ دوتاست
نوا ز لعل تو خواهم به بوسه لیک نهفت
اگر چه بخت مخالف شد و نیامد راست
ز بهر دیدنت امروز فرد می آیم
مرا نه چشم بر امید وعده فرداست
اگر تو ره به دل تنگ می بری راه ست
به جای دیده روشن اگر نشینی جاست
خرد ز فکر میان تو در خیال محال
دل از تصور زلف تو در کمند بلاست
به آب دیده من کی خط تو بنشیند
چنانکه از پی خون ریز عاشقان برخاست
اگر تو دوست بگیری به لطف ناصر را
بدان که چون سر زلف تو کار او برپاست
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş