شمارهٔ ۵۷۲
ن ناصر بخارایی
0
Altın Yaprak
جانا اگر به تنها داری سر جدایی
با ما چو صبح یکدم از مهر خوش بر آیی
ابروی تو زهی چشم در روی ما به شوخی
زه می کند کمان را پیوسته در جدایی
آن به که همچو ذره یابم هوای مهرت
تا کی چو گرد گردم سرگشته و هوایی
با باد صبح گفتم پیغام بر خدا را
او نیز در نگنجد آنجا که تو خودآیی
بادا اگر ز بلبل گویی به گل پیامی
بادا دم شما را در پیش او روایی
رعد از زبان دریا در گوش قطره گوید
چون ما گذر زمانی هان گر حریف مایی
ناصر شود چو خسرو آشفته جمالت
گر باشدت چو شیرین با خشم آشنایی
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş