شمارهٔ ۹۱

با هوس بیگانه گردد هر که با عشق آشناست عشق را ره در دلی باشد که خالی از هواست عاشقا خود را رها کن جانب معشوق گیر وصل یار آن کس همی یابد که او از خود جداست از درون بت می پرستی از برون این سجده چیست راست می باید که باشد دل چه قالب کج چه راست دوست را در لامکان جستن ز راه نیستی نیست کار بت پرستی کو به هستی مبتلاست خون عاشق را بهایی نیست اندر دین عشق کشتن معشوق عاشق را به از صد خون بهاست کی بر آید جان به زور پنجه و بازوی عشق آهوان را طاقت سر پنجه شیران کجا است عشق خواهد ماند گر ناصر نماند باک نیست نقش موجی گر فنا شد آب دریا را بقاست