LÂL Güvercini

-bir güvercin uçurdum sana- beyaz beyaz açılan bir sabah serinidir yüreğime gemiler indiren yüzün denizde hasret kırıntısı yakamozda tuzlu ağlayış deprem tadında çoğalıyor parçalanarak beni sende dağıtan sensizlik ellerim resim tutan bir nakkaş hokkamda yer, gök ve kanayan sevda içimde günbatımları şiirleri anlatıyorum resimlerde şiirlerde resimleri... bir güvercin ağzında ıslak gecenin tuşeleriyle örüldü hüznüm şairler öldü koca ağızlı rüyalarda sırtım açık kaldı bir ihtimal şehirler yıkıldı, mezralar yakıldı hep penceremden battı güneş sen gittin, ben bittim, kavgamız başladı bir küskünlük harekatı oldu aklımızdaki geçen günlerin kan uyuşmazlığı çatılarda parlak ve muştulu bir gök var nedense gülümsedi uçurtmalar anlatamadım kendimi lâl oldu, bana bir hal oldu sana mâl ettim dilimdeki hükümrânlığı kendi tahtımda yalnız ve ezik bir güvercin uçurdum sana...