Yürü Be Nar Kokulu Çiçek

Yürü be nar kokulu çiçek gir demir kapılı mezarlıktan içeri duvarlar ne kadar yüksek olabilir bir korkuyu ne denli süzebilir ölüm düşüncesi orası kırlar gibi serin değildir belki gök yakınca okşamaz kımıldayan yaprakları orada sonsuz uykuların müdavimleri Sûr sesini beklerler uyanmak için yürü be nar kokulu çiçek orası bana göre değildir deme nasılsa sen de toprak olacaksın her ölümlü gibi derdim sessizliğe yakıştırmaktır seni uğur böcekleriyle tanıştırmaktır oysa ateş böcekleri boldur buradaki zambaklarda zaman kanatlarında işler yavaş yavaş yanlış anlama sakın beni yürü be nar kokulu çiçek düşün ve oku neler yazmış Hakk'ın eli yedi kat üstten inen en eski vahiy'in diline… O ki ilk kez inen İkra Resul'ün dilinden düşüren sözcükleri yeri ve göğü yaratanın adıyla İkra… yürü be nar kokulu çiçek dünya geniş kanatlı bir Anka zevkinden ve lüksünden geçilmez üstelik ayetlere sıkışmışken inanç dağları ey ışığın dili ey ateşin nefsi ey karanlıkta bile dirilen aydınlık bir hafızın kalbindedir kırk kapılı Esma-ül Hüsna açıldıkça açılan… yürü be nar kokulu çiçek burası servilerin şahlandığı yerdir zambak zambak sızıya atar burada her ölümün kalbi rüzgârı eser ansızın ikindi ezanlarının 'huu' diye semaya kalkar tasavvuf ritmi servilerdir O'nun sonsuz adını zikreden ve gerçek bir sevi başlar zikirlerin sesçilliğinde rüzgârı bile nefsinden eden… yürü be nar kokulu çiçek bilirim konuşmaz çiçek dilleri ve yürümez yurdundan edilen her canlı ama bilirim ki anayurttur burası bozkır gibi görünür kimine kimine cevheri makul bir madenin kalbi… yeşilliklerin efendisi duraklardan en son durak tenin hükmü geçersiz candır kurumuş olan yaprak… yürü be nar kokulu çiçek bil ki seni durdurmaz bu sessizlik hadi dolaş ve yer beğen kendine zambaklardan arkadaş beğen ama karanlık basıyor çabuk tut elini ya da gel benimle seni anneme götüreyim ağlayalım birlikte!