شمارهٔ ۸۱۱

ح حکیم نزاری قهستانی
0 Altın Yaprak
دردا که سی ز عمر به غفلت گذاشتم وز روزگار فایده یی بر نداشتم پنداشتم که تابع فرمان ایزدم من خود هنوز در طلب شام و چاشتم معلوم شد که هیچ ندانسته ام چو چشم از روی عقل بر همه اشیا گماشتم از تیغ آفتاب اجل سر نبرد کس چندان که سایه بان خرد بر فراشتم گر نیکویی نکردم چندی ز فعل بد خود را ز جهل رفتم و با خود گذاشتم پرسیدم از پدر نکتی وان لطیفه را در خواب بر صحیفۀ خاطر نگاشتم گفتم بگوی تا به چه حالی چه گونه ای گفت ای پسر من آن بدرودم که کاشتم

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.