Kapı...

uyduruyordum belki de kafamda tezahürü idi açılan kapının ardı bir bilinmezlik bin tereddüt korkaklık değildi kendimle yüzleşmekten korktum ... saklandım duvar diplerine bana tutulan aynada göreceklerimden ürktüm sığındım yalnızlığıma her insan bir giz di kendine bile yalnızlığına dahi itiraf edemediği nice şey vardı "sessizliği ve karanlığı şahit bildi " ürktü ürperdi... tereddüt etti sustu ... yanından öylece geçtiğimiz kaç duvar var ve o duvarlarda gizli kaç kapı hangi kapıdır bizi aydınlığa çıkaran karanlığımızdan azat edecek korkmadan içinden geçtiğimiz bize baki hayatı ikram edecek hangi kapı... Âlemi benim için yaratan Rabbim Sen ayaklarıma koca bir dünya serdin yine aynı dünyadır ki göstermiyor Seni bil ki arıyorum… hangi kapı ardında adın hangi yürekle atıyor ismi zikrin biliyorum yakınımsın yaklaştıkça engelleri kaldır acizim… gücüm yok savaşmaya yeniliyorum her cephede yüreğime dol dol ki âleme yer kalmasın… Güneşi yarattın; gündüzüme aydınlık Geceme ışık; yıldızlar ve ay Karanlıkta bile aydınlatan Sen Ve ben ; neden hala körüm " açılmaz gönül gözüm ...''