An zerre

ve akıyor varlığına ... bulutun zikriydi yağmurdaki zerre gerdanında ziynet ; güneşin cilvesi görmesen yedi renk öldüğümü belki yeniden dirileceğim hadi ! küskün yüreğine sığdır beni sen ismiyle müsemma sevgili ! iflah olmazım bak işte gamzelerime gömüyorum esmer tebessümleri kim bilir şefkatin elleri yeniden tutar ellerimi yüreğimin kokusu vurur kıyılarına kim bilir bahar düşer - cennetinden cemre - hani olmaz ya… oluverir denizine varmak nasip olur varlığıma Şahrud akıyor ... ezgisinde bir kadın ağlıyor an gözlerinde ıslanıyor yalnızlığın yazgısı düşmüş alnına diline dökülmüş gecelerin karası zifiri ayazında bir türkü mırıltısı rüzgar soluğunda üşümüş savruluyor öfkenin tel tel saçları gözlerinde küçülüyor günahlar oysa sevaptan bir dağ idim sinende bakışlarında müsebbibi olduğum acı diyorsun “ g i t t i m ” ben geceleri yutmuşum kendimi unutmuş yüreğimin ışığını gömen mezarcı bağrımda güneşim çürüyor hadi ! düşür yıldızları karanlığıma g e l d i m .