Aldanışa İkna

kente yüreğinin suskunluğu düşmüş ben hâlâ çığlığını duyuyorum ayazından vurgun yemişken bahar dalları ve rüzgâr savururken yokluğunun kokusunu her çiçek tozunu sen sanıyorum oysa ki ; bir kurşun sıkılmış aşkımın şakağına ben akan kanda kırmızı gül çiziyorum elime bulaşanı senden yâdigar bilip kanayarak içiyorum aşkı ; anlamadığımdan dem vuruyorsun sözlerinin vurduğu yerden bin kere daha ölüyorum her ölüm bir doğuma gebe ki öldüğüm yerden sensiz bir hüzne doğuyorum "sen benden çoktan gitmişken " gidene vurulmazken kilit ölüm gibi ; ayrılık da mukadderken.. ne tuhaftır ki ; ben önce kendimi sonra … bizi kandırıyorum