Bir Telefon Konuşması

bir akşamüstü bütün ağaçlarını hışırdayarak dolaştığım sokak aralarında tutkularınıza benzeyen gözyaşlarınız ıslattı gömleğimi neşeyi kalkan acıyı vurucu güç diye kullanan siz -sen demeyişimi bağışlar mısnız- bakışlarınızın sarkacında titreşen heyecan ölüm caddelerinin kıyısındaki deniz kadar müthiş bir o kadar tutarsız ve inanın, dörtte dört kadınsınız kıyı kahvelerinde Gencebay çay kaşıklarıyla bağlanıyor Rodrigo'ya herkesin çizdiği kendi portresidir tahta masaya sarhoşluğum sarhoşluğunuza doyamıyor sarhoşluğum sarhoşluğunuzda niyetsiz ayılmaya ağlamamalıydınız öyle, dayanamıyorum sarhoşken bakmamalıydınız gözlerime ellerim ellerinize tutsak dudaklarınız dudaklarımda ortanca kara haberlerde genç ölümleri sayıyorum balkonlarda kuruldu bile akşamüstü pazarları genç kızlar yaşanmamış şarkılarda, Neveser göbekli tüccar gülüşmeleri zehirliyor zakkumları -dün gece miydi Saccho ile Vanzetti'ye ağlaştığımız- göğüslerinizde uyanmak her sabah başka keder hangi ufka yaslandınız gene sesinizi tanıyamadım telefonda biraz çarpıntılı, çokca ürkek ocakta yemeğiniz vardı galiba -söylemeliyim, istemesem de üzülmenizi- kocanız her şeyi biliyor aslında