Tarlakuşu Neden Uçmasın

(bir acı şarkı düştü dudaklarıma kelebeklerin kanatlarında dolaştığım gökyüzü dindirmez oldu ağrısını gönlümün neredeyim, nicedir burdayım, neden tarlakuşu neden uçmaz şarkısını söylerken) atalarımdan kaldı bana bu çehre devlet kurup devlet yıkmış bir soydan bu özgürlük tutkusu bu kanatlı karınca coşkusu yeni dünyalar aradım ben onlardan uzak cebimde düşler ve ıtır kökleriyle koyuldum yola nemli dudaklarda konakladım geceleri yumruğumu bulutlara kaldırdım bulvarlarda hırçın, inatçı ve çocuktum; umursamadım serseri ardıç ve menekşeden gerisini çılgınlıklardan el aldım geceleri doldurdum avuçlarımı uzattım yandı avuçlarım, bir ışık yayıldı gövdeme ve bir gece yarısı uyandığımda pusulam yoktu yanıbaşımda bir deniz feneri yanıp sönüyordu, ıssızdı yörem cebimden bir ıtır kokusu yayıldı doğaya ölüm cininden Sisyphos’u dolunaydan Endymion’u ve Bobby Sands’den tarlakuşunu dinledim cebimde boy atmış bir ıtır vardı yalnızca (ne dönmek isterim, ne kalmak bu yerde ayrılıklara biçildi ömrüm, durağım yok beni aramayın ben sandığınız bende neredeyim, nicedir burdayım, neden tarlakuşu neden uçmaz, şarkısını söylerken)