Üç Gül

İçimde bir gülistan, gülistanda çiğdem var Aklımda köpük köpük, coşkulu sular Kendi tenhalığımda şarkılar söylüyorum Sesime kulak ver bu sonbahar akşamı Evimin ekim yüzü, adres bu, kapındayım. Elini uzat yeter, değecek parmaklarım En güzel türküleri yalnız sana saklarım. Uyanırım geceye, yanımda çocuk sesi Hüzün dolu odamda koşuşur geçen yıllar Ben bu tülden sevdayı sadece sana aldım Her şiirimi hayra yor, hüzün yüzlü kadınım... Bu düş seninle güzel, seninle güzel evim Her yere izin çıktı, hayatın sırlı gücü Dünyama iki çiçek yetiştiren vefamsın Hangi kutlu perdeye baksam sen varsın. Bir nihavent duruştur bağlarken ellerini Gözünde biriken yaş sanki çiçek bahçesi Sen ki ben kokan kadın, hayata bağlılığım Güneşe ışık veren gizli elin sahibi Sıcaklığın yetiyor, baktıkça gözlerime Bir ömrü paylaştığım, yaşattığım ne varsa Sende başlar ve biter, anlasana kadınım! Yüreğin koca dünya, yüzün çiğdemli bahçe Ayrılık seninleyse öldürdüm ben onu Ruhsuz koca bir çınar gibi sensiz her gece Bitmeyen vakitlere büyüyen dallarıyla Yırtıyor yanınca su, o iri zamanları Bir kabusu çözüyor ayrılık anahtarı Ve her doğan güneşe yüzünü asıyorum Seni bütün gün boyu yanımda taşıyorum... İçimde bir gülistan, gülistanda üçgül var Ben üç gülün sıcacık kokusunda büyürüm.