Düş Satan Adam...
R Râzı ( Ö.Saraç)
0
Altın Yaprak
/… Yavaş hareketlerle bağdaş kurup oturdu kilimin üstüne.
Avuç içlerini dizlerine koydu.Hafifçe öne doğru eğikti başı,
gözlerini kimse görmüyordu.
Hepsi biliyordu ki O düş satıyordu…/
-Dinliyorum ! dedi, düş satan adam,
ama önce soru/n/lar…sonra düşler…
-Aramıza koyduğu uçurumlar kayıp dedi, birisi.
Bu yüzden dönemiyor giden/im geri
ve ben kendimle kalmaktan korkuyorum
zihnimde
tüyler ürperten cinayetler işliyorum…
-Bana bir düş ver dedi, diğeri.
Gömeyim kendimi
ya da süpüreyim geçmişin yüzünden alın terimi
çünkü aşk,
hep prematüre bir yalnızlığa çağırıyor ismimi…
-Dilimde iğneler var dedi, öndeki.
Duymak istemiyor kimse gerçeği
ve maalesef ben
densiz cümleler kuramıyorum
kurtulup ta vicdanımın sesinden…
-Sevgili konuştukça… dedi, arkadaki
cümle cümle dökülüyor içimde.
Çürümüş teni üstünde buluyorum kirpiklerimi.
Adımı silme
ve rastgele birinin koynunda yatırma beni,
şaşılar karıştırır hep dudakların yerini…
-Kendime benziyorum kuyu derinleştikçe dedi, öteki.
Aklım ve hislerim öldürüyorlar beni
"çıkmaz sokak hergeleleri"
Adını hatırlamadığım harfler yüzünden
yeniden betimlemek zor oluyor kendimi…
-Gitmek derdindeyim dedi,beriki.
Gidemediğim şehirler dolaşıyor damarlarımda
ve Ecel tüm kaldırımları benim için temizliyor.
Bir tek Ebabilleri istiyorum...
Ebabiller görünmüyor…
Bütün Tanrılardan uzağım,hepsi yalan söylüyor…
-Ayak izlerimi göremiyorum dedi,aynanın önündeki
geri dönemiyorum düşmüşken yârin gerdanından.
Halime şairler ağlasın istiyorum çokça
bir tek onlar haberdar kıyafetsiz yanlarımdan…
Düş satan adam, kafasını kaldırmadan:
-Susun artık ! dedi..dinleyin !
…gözleri yine görünmedi…
-İnsan bir kez olsun koymalı değil mi göğsüne geceyi
ve denemeli değil mi uyutmayı,
tıkayarak şairlerin ağızlarını !
-Bir saç teline şehir yakanlar…kaçanlardır
ve kaçanlar konuşamaz ki sorsunlar !
-Şizofrenin cümleleri jilettir bileklerine
gerçek lazım değil şizofrene
ama unutmamalı
sahte ile oyalananın çukurunu
derin kazarlar ateşte !
-Aradığını bulamaz insan,etkilenirse.
Belki gerekli olan
kaçmaktır kendinden alabildiğine !
-Nef/e/sten vazgeçmeyen insan
anlar mı aşkın rayihasından ?
O zaman aşkı
bileti nereye aldığını bilmediği
bir yolculuk saymalı !
ki güzel'in peşinden gidene
her yönden gelir melekler
yağmur vakitlerinde !
-Söyleyin şimdi
düş satın almak mı unutturacak isminizi !!!
Sustu düş satan adam, ayağa kalktı
ve tüm konuşanları topladı avuç içlerine
sonra yerleştirdi tek tek yüreğindeki yerlerine
ardından kapadı perdeleri gecenin yüzüne.
Yağmur başladı
hafif bir ney sesi eşliğinde
ve niyaz
"En Sadık Dost ! Bırakma elimi
Sen ki tek terk etmeyen Sevgili…"
Ağlıyordu
gözbebeklerini ararken…
Denizli ·
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş