شمارهٔ ۱۱۳

من همان رند خراب و عاشق و دیوانه ام کز ازل مجنون صفت در عاشقی افسانه ام رهرو بی خانمانم رند بی نام و نشان آشنای عشقم و از عقل و دین بیگانه ام در خرابات مغان سرمست جام وحدتم در صفای میکشان دردی کش میخانه ام گاه رند باده نوشم گاه پیر می فروش گاه ساقی گاه خم گه باده گه پیمانه ام محفل شوریدگان عشق را هنگامه ام هم ندیم محفلم هم شمع و هم پروانه ام در مقام عشق بازی عاشق و معشوق را هم دل و هم دلبرم هم جان و هم جانانه ام گاه در باغ جنانم طایر عرش آشیان گاه مرغ گلشنم در قید آب و دانه ام چند گویی کآشیان بلبلی را برق سوخت خود نمی دانی که من هم برق و هم کاشانه ام از پی گنجی چه می گردی به هر ویرانه ای دولت از من جو که من هم گنج و هم ویرانه ام من که کشتی می برم در بحر بی پایان عشق خود همی غواص بحرم خود در یکدانه ام گه به شکل شیخ شهرم زاهد تسبیح خوان گه به سلک می پرستان ساغر مستانه ام