شمارهٔ ۱۱۸
س ساغر کنگاوری
0
Altın Yaprak
نه زبان ورد تو تنها کند اندر دهنم
عضوی از ذکر تو خالی نبود در بدنم
با وجود تو نزیبد به کس اظهار وجود
کز وجودش اثری بیند و گوید که منم
نام شیرین تو چون بر دهنم رفت رواست
شکر و شهد فروریزد اگر از سخنم
نشنوم ناله یک هم نفس از شاخ گلی
عندلیبم که به گلزار غریب وطنم
نام لیلی به زبان گویم و لیلی جویم
من که مجنون صفت آواره دشت و دمنم
فکند طرح حفا یار محبت گسلم
شکند عهد وفا دلبر پیمان شکنم
طرح نوخواهم از اندیشه معمار قضا
که بس آزرده از این تیر ه سرای کهنم
گر چه از عشق توام ساغر لبریز ولی
می خورم که جدا زآن لب شکرشکنم
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş