شمارهٔ ۱۲

زهی ز تابش حسن تو مهر و مه در تاب مثال روی تو چشم فلک ندیده به خواب چه داغ هاست ز خالت به قلب های فگار چه سوز هاست ز عشقت به سینه های کباب به عهد حسن رخت بخت عاشقان بیدار به دور فتنه چشم تو چشم فتنه به خواب به کوی عشق دری می زنم به راه امید فتوح بخش مرا یا مفتح الابواب کنون چه چاره عزیزان که عشق غرقاب است مراست کشتی بی بادبان در آن غرقاب به هر دو کون چه مردانه پشت پا زده اند سرم فدای خراباتیان مست و خراب به نیم جرعه شراب ار جهان ز من باشد به کوی میکده بخشم به نیم جرعه شراب گرت هواست که پیرانه سر جوان گردی بنوش باده دیرین به یاد عهد شباب حدیث واعظ نادان فسانه است و فسون بیا ترانه شنو از حدیث چنگ و رباب رضای دوست طلب کن تو یا ارادت دوست امید و بیم نمی شاید از ثواب و عقاب به کوی میکده تا فرصتت بود ساغر مده پیاله ز کف قدر وقت را دریاب