شمارهٔ ۱۳

هر مشکلی که روی دهد مستی توان شکیب بسیار مشکل است شکیب از رخ حبیب دور از توام نمانده به دل طاقت و شکیب باز آ که می کشد غم هجرانم عنقریب فرخنده وقت کز تو رسد مژده وصال پیروزبخت کز درم آیی به فر و زیب دل یاد چین زلف سیاه تو می کند گویا شب است و یاد وطن می کند غریب مردم کشند و مست و نظر باز و حیله ساز فریاد از آن دو نرگس فتان و دلفریب با چشم خون فشان و رخ زرد چون کنم گیرم که در درد دل بنهفتم من از طبیب خواهد نصیب خود همه از خوان قسمتی ما از نقاب حسن تو خواهیم یا نصیب حرفی ز درس و دفتر حسنش نخوانده کس خود عشق بود مکتب ایجاد را ادیب سخت است راه عشق و دو صد خضر راهبر آنجا ز ماندگان فراز است یا نشیب در حیرتم ز دعوی گلچین و باغبان نه شاخ گل هنوز و نه گلشن نه عندلیب من دلخوشم که عاشق یارم شود هزار بی مشتری متاع بود یار بی رقیب ساغر بیا که عاشق دیوانه ایم ما ما از کجا و ناصح فرزانه و لبیب تقلید شیخ و سبحه و سجاده تا به چند کو پیر دیر و پیروی باده و صلیب