شمارهٔ ۱۴۰
س ساغر کنگاوری
0
Altın Yaprak
دلا به میکده تا پای بر زمین زده ای
چه دست برد که بر چرخ چارمین زده ای
جمیل عالم جان است جبهه سای درت
به خاک درگه جانان مگر جبین زده ای
ز دیو برده تا خاتم سلیمانی
چه نقش های سعادت که بر نگین زده ای
ز عشق و مستی اگر توبه کرده ای به غلط
یقین به شمع شعور خود آستین زده ای
ز طرز بیهده دشمن نوازیت ای دوست
چه زخم هاست که بر این دل غمین زده ای
ز خط سبزه نوخیزیت ای بهشتی روی
قلم به صفحه اوصاف حور عین زده ای
بینم چو غمزه فتان آن دو نرگس مست
ز خیل غم زدگان راه عقل و دین زده ای
عنان گسسته ز هر سوی کاروان دل است
مگر تو شانه بر آن زلف عنبرین زده ای
ز دلبران ختن کرده ای نه غارت جان
هزار قافله دل از بتان چین زده ای
به ناوک مژه صید دلی ست کز هر سو
کمان کشیده به ابرو و از کمین زده ای
چه شعله هاست که امشب ز سوز دل ساغر
به غیر من فلک از آه آتشین زده ای
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş