شمارهٔ ۲

تنها به جن و انس نه مولا بود علی فرمان روای عالم بالا بود علی در پرده های غیب که جبریل ره نداشت دانای راز ایزد دانا بود علی ظلمت زدای عالم سفلی ست از علا رفعت فزای طارم اعلی بود علی در عرش و فرش صاحب صدر کرامت است سر سما و مظهر اسما بود علی در آستین غیب یدالله بوده است قدرت نمای قادر یکتا بود علی در لوح آفرینش امکان به کلک غیب صورت نگار آدم و حوا بود علی نبود برون محیط و محاط از احاطه اش تحت الثری و فوق ثریا بود علی ذاتی ست متصف به جمیع صفات حق مانند لا به صورت الا بود علی توصیف چون کنم که ز ادراک عقل و فهم چون ذات ذوالجلال مبرا بود علی غواص دجله توبه به عقل خود ای حکیم آهسته ران سفینه که دریا بود علی امروز را تو ضامن اخلاص خویش باش من ضامنم که ضامن فردا بود علی آسوده باش از غم دنیا و آخرت ساغر تو را چو مرجع و ملجا بود علی