شمارهٔ ۲۲
س ساغر کنگاوری
0
Altın Yaprak
سحرم نظر که افتد به جمال نازنینت
نظر از جهان ببندم به نظاره ای چنینت
ز خطاب با عتابم به تن فسرده جان ده
که دم مسیح دارد لب معجز آفرینت
نه چو مشک لادن آید به مشام جان معطر
که به نافه عطر بخشد سر زلف عنبرینت
تو و حسن صورتت را به کدام وصف گویم
همه جای آفرین است به صورت آفرینت
نه کنون سر ارادت به ره تو می سپارم
که بود ز روز اول دل و جان من رهینت
تو برون خرام و بنگر که چه قدر کشته داری
ز هزار سو و لیکن نه چو بنده ای کمینت
هله مست توست ساغر ز زبان عشق گوید
تن و جان من فدای تن و جان نازنینت
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş