شمارهٔ ۴۰

فاح ریح الربیع حل الراح بشروا بشروا علی الارواح حکم عشق از ازل ز خامه غیب قد جری فی لوایح الالواح خلق در عیش سال و مه بودند من هلال الصیام لاح فلاح در عشرت ز شش جهت بستند الفتوح الفتوح یا فتاح مانده در بحر غم به غرقابم نیست ممکن از او نجات و نجاح عشق بوده است و عشق خواهد بود قفل دل را گشاید از مفتاح ای سواد و بیاض زلف و رخت آیة منهما الما و صباح ماه من برد جلوه خورشید بدت الشمس اصبح المصباح انت مولا یجوز منک غرور نحن عبد یلیقنا الالحاح صبح سرزد ز چاک پیرهنش قلت سبحان فالق الاصباح ساقیا ساغر صبوح بیار فاح ریح الصباح حل الراح