شمارهٔ ۸۳
س ساغر کنگاوری
0
Altın Yaprak
دل خلق جهان پریشانش
آه از آن زلف عنبرافشانش
گذرد هر کس از دل و جانش
می رسد عاقبت به جانانش
ماه و خورشید طلعتم بنگر
مهر می تابد از گریبانش
گذرد ناوکش ز جوشن جان
جان به قربان تیر مژگانش
لاف عشقش بسی زدند ولی
کس ندیدیم مرد میدانش
همرهان راه عشق خوش رفتند
ما بماندیم در بیابانش
زاهدا از تو باد صومعه ها
من و میخانه ها و رندانش
تو و آسودگی و بی دردی
من و دردی که نیست درمانش
برو ای شیخ از سحرگه حشر
رند بی پا و سر مترسانش
به خرابات رو شبی ساغر
تا ببینی خروش مستانش
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş