شمارهٔ ۱۱۸

س سلیم تهرانی
0 Altın Yaprak
چشم تو ز بیماری خود بر سر ناز است مژگان تو همچون شب بیمار دراز است راهی چو سوی کعبه دل نیست چه حاصل کز جاده این بادیه چون سینه باز است از سلسله بندگی آزاد کسی نیست در طاعت افلاک زمین مهر نماز است آهنگ شکست بت و بتخانه بهانه ست از هند همین مطلب محمود ایاز است تکلیف به آتش نتوان کرد کسی را چون شمع زبانم به سر خویش دراز است بی نغمه سلیم از گل و می دست کشیدیم شیرازه هنگامه ما رشته ساز است

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.