شمارهٔ ۲۰۹
س سلیم تهرانی
0
Altın Yaprak
چو شعله گرم درآمد چو گل به تاب نشست
چراغ باده بیارید کآفتاب نشست
چو ناامید ازو گشت دل قرار گرفت
سپند سوخته چون شد ز اضطراب نشست
به شمع انجمن ما نسیم محرم نیست
ازان ز پرده ی فانوس در نقاب نشست
به بزم باده مرو بی صحیفه ی غزلی
سفینه ای بطلب تا توان به آب نشست
نشست یار چو پیشت نماز چیست سلیم
نماز خویش قضا کن که آفتاب نشست
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş