شمارهٔ ۳۶۰
س سلیم تهرانی
0
Altın Yaprak
زین چرخ ستمکشان نرستند
هرچند که همچو برق جستند
حرفی ز گشاد قفل ما زد
دندان کلید را شکستند
منگر به حقارت اهل دل را
باری اینند هرچه هستند
با رفعت قصر همت ما
افلاک چو سقف خاک پستند
دزدیده نگاه کن سلیما
هشدار که آن دوچشم مستند
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş