شمارهٔ ۴۱۰
س سلیم تهرانی
0
Altın Yaprak
دلم چو غنچه ز گلگشت باغ می گیرد
چو لاله دامنم از آب داغ می گیرد
چو شمع کشته ز دود فتیله عنبر
فریب خورده زلفش دماغ می گیرد
نشان عیش و طرب آنکه در جهان جوید
چو ابلهی ست که عنقا سراغ می گیرد
چو عندلیب مرا سوخت حسرت خاری
که جای بر سر دیوار باغ می گیرد
دلم به هند سلیم از غم بتان عراق
تذرو داده ز دست و کلاغ می گیرد
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş