شمارهٔ ۵۲۰
س سلیم تهرانی
0
Altın Yaprak
دل به تدبیر رهایی چو به سویم بیند
چون گره بسته ی صد سلسله مویم بیند
صاف سرچشمه ی حیوان تهی از دردی نیست
خضر کو تا می یکدست سبویم بیند
آنکه منعم کند از باده ی گلگون دایم
نتواند ز حسد رنگ به رویم بیند
چون روم از سر کوی تو به من هرکه رسد
گره گریه ی پنهان ز گلویم بیند
خضر آن گه شود از همتم آگه که سلیم
مرده از تشنه لبی بر لب جویم بیند
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş