شمارهٔ ۵۷۴
س سلیم تهرانی
0
Altın Yaprak
سرم چو گوی به میخانه بی درنگ دود
دلم چو گوهر غلتان به تار چنگ دود
دلیرکرده ی می را ز خصم پروا نیست
چو کبک مست بط می به روی سنگ دود
ز شرم وعده خلافی به عذر تند مباش
که عیب بیش نمایان شود چو لنگ دود
ز بیم روز و شب است این چنین شتابان عمر
چو آهویی که به دنبال او پلنگ دود
چو رهروی که دود در قفای خضر سلیم
سفینه ام به محیط از پی نهنگ دود
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş