شمارهٔ ۵۷۸
س سلیم تهرانی
0
Altın Yaprak
ننگ مستی تا به کی قدر کمالم بشکند
نام توبه در دهن چون حرف لالم بشکند
در شکستن طالعی همچون حبابم داده اند
گر خورد پهلو ز موج می سفالم بشکند
آسمان مست است و من در دست او پیمانه ام
گاه پرسازد گهی همچون هلالم بشکند
باغبان دیوانه و من چوب گل خود نیستم
بی سبب تا کی درین گلشن نهالم بشکند
می شود از باطنم ظاهر نگارستان چین
آسمان گر همچو فانوس خیالم بشکند
در قفس همطالع مرغ کباب افتاده ام
هرکه بر من بگذرد خواهد که بالم بشکند
بر امید وصل او تا کی ز بخت بد سلیم
فال بگشایم دل از مضمون فالم بشکند
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş