شمارهٔ ۶۱۴
س سلیم تهرانی
0
Altın Yaprak
پیاله چون به من از دست او حواله شود
دهان غنچه پر از آب چون پیاله شود
ز شوق بزم وصال تو همچو موسیقار
نفس چو پیش لب من رسید ناله شود
هوای داغ جنون در کدام سرکه نبود
گمان که داشت که آخر نصیب لاله شود
نصیب نیست بقایی شکفته طبعان را
رسد به عمر طبیعی چو می دوساله شود
ز آب همچو صدف کام من پرآبله است
چو جام آه اگر آتشم حواله شود
ز ناز دیر کشد ساغری که می گیرد
شراب لاله و گل کهنه در پیاله شود
سلیم آنچه به یک نکته ما بیان سازیم
اگر به شرح درآرند صد رساله شود
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş