شمارهٔ ۶۳۶
س سلیم تهرانی
0
Altın Yaprak
شراب صحبت اهل جهان صداع آرد
جنون کجاست که سنگ از پی نزاع آرد
ازین خرابه دم رفتن است عشق کجاست
که هوش را به سرم از پی وداع آرد
کدام ذوق و چه مستی به جای خود بنشین
ترا که خرقه چو پروانه در سماع آرد
چراغ لاله به پیش رخ تو بی نور است
که دزد همره خود شمع کم شعاع آرد
ز کارهای موافق مخور فریب جهان
چو آن اصول که زن در دم جماع آرد
سلیم لخت دلی چند سوی ایران برد
چو آن کسی که ز هندوستان متاع آرد
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş