شمارهٔ ۶۳۷

س سلیم تهرانی
0 Altın Yaprak
به بی پروایی ما غافلان تقدیر می خندد چو شیری کز کمین بر شوخی نخجیر می خندد جوانان ناتوانی های پیران را چه می دانند کمان دارد ز سستی پیچ و تاب و تیر می خندد تبسم چون کند آغاز جان بخشد جهانی را ز تمکین گرچه همچون صبح محشر دیر می خندد زمانه کین مظلومان ز ظالم می کشد آخر به پیش اهل معنی زخم بر شمشیر می خندد سلیما آنچنان بر فرش راحت تکیه ای دارد که بر دیبای بستر غنچه تصویر می خندد

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.