شمارهٔ ۷۰۱

س سلیم تهرانی
0 Altın Yaprak
چو گل کسی که هوای تو برده آرامش ز موج بیخودی باده بشکند جامش کند ز زلف تو صیاد خاک از آن بر سر که غیر خاک چو غربال نیست در دامش جواب نامه ی ما را ز بس تغافل کرد هزار بیضه کبوتر نهاد در بامش کدام دل که نشد صید این سیه چشمان فغان ز هند و غزالان شیراندامش به سرمه امل آن کس که چشم ساخت سیاه سفید کرد جهان همچو مغز بادامش فریب انجمن عشق را سلیم مپرس کباب کیست که آتش نمی کند خامش

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.