شمارهٔ ۸۱۴
س سلیم تهرانی
0
Altın Yaprak
ما همچو گل به چاک گریبان نشسته ایم
چون لاله در لباس شهیدان نشسته ایم
هر یک به فکر طره ای آشفته خاطریم
جمعیم دوستان و پریشان نشسته ایم
یاران و بوی گل همه در سیر گلشنند
ما همچو غنچه پای به دامان نشسته ایم
جز نان خشک قسمت ما نیست از جهان
گویی مگر به سفره دهقان نشسته ایم
جنبیدن است باعث آزار ما سلیم
گویی چو تیر بر سر پیکان نشسته ایم
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş