شمارهٔ ۸۱۷
س سلیم تهرانی
0
Altın Yaprak
گر امید رحمی از فریادرس می داشتم
لب نمی بستم ز افغان تا نفس می داشتم
شور فریادم بیابان را به تنگ آورده است
کاش آواز خوشی همچون جرس می داشتم
عاشقم اندیشه ام از گردش افلاک نیست
می نمی خوردم اگر بیم از عسس می داشتم
گو منال طالع خود بی سبب مرغ اسیر
کاش من هم گوشه ای همچون قفس می داشتم
در بیابان طلب از رشک می مردم اگر
جز دو دست خود کسی در پیش و پس می داشتم
نیست الفت با مغول شکرلبان هند را
کاش بر سر چیره ای همچون مگس می داشتم
بی کس چون من نمی باشد چه می کردم سلیم
در خراب هند اگر حاجت به کس می داشتم
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş