شمارهٔ ۸۱۹
س سلیم تهرانی
0
Altın Yaprak
چو گل از هر طرف چاک دگر دارد گریبانم
ز رسوایی چو صحرا سترپوشم نیست دامانم
به گوشی جا نمی یابم نوای خارج آهنگم
به چشم هیچ کس خوش نیستم خواب پریشانم
ندارم هیچ غمخواری مگر در عشق و رسوایی
چو زخم آید فراهم خود به خود چاک گریبانم
ز مژگانم به هر جانب ز بس افشان خون دارد
بود چون کاغذ ابری بیاض چشم گریانم
سلیم آیا چه خصمی خضر این وادی به من دارد
که سرگردان هندم کرد و روگردان ایرانم
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş