شمارهٔ ۹۲۳
س سلیم تهرانی
0
Altın Yaprak
به بزم می کشان لاابالی
تهی شد شیشه جای باده خالی
ترم از ابرهای خشک ایران
خوشا هند و هوای برشکالی
گل امید من تا کی به بزمش
شود پامال چون گل های قالی
ترا شب تا سحر دارد در آغوش
خوشا احوال تصویر نهالی
به اشکش تر کنم دل را بپیچم
که مکتوبم نباشد خشک و خالی
سلیم از ماه من شرمنده گردد
کند خورشید اگر صاحب کمالی
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş