شمارهٔ ۹۳۲

س سلیم تهرانی
0 Altın Yaprak
من کیستم درین دشت آواره حزینی صدخار رفته در پا از هر گل زمینی از شوق سجده کردن بر آستانه دوست هر عضو از تن من چون گل شود جبینی غافل نیم ز یادت خاموش اگر نشینم حرف تو بر زبانم نامی ست بر نگینی تحسین کارفرما بهتر ز مزدکار است صد معنی آفرینم از ذوق آفرینی از دیگری ست خرمن ما را به هم چه جنگ است این نکته را چه خوش گفت موری به خوشه چینی جز من ز تیره بختی در هند یافت افسوس هر پای آستانی هر دست آستینی اینها سلیم کاکنون من می کشم ازان زلف عمری به پیش ازینم می گفت شانه بینی

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.