Ağla Dostum

Tutma gözyaşını, sal ki cihâna; Dost arayan seyyah boş döndü hana Şimdi soracaklar: Ne oldu sana Yâre giden kervan yoldan mı caydı, Bir dost mu yitirdin? Ölsen evlâydı! Soğuk kalplerdeki asılsız rüyâ Çıkmaz bir leke gibi sürülürken Hayat denen uykuya Son yıldız bu gökten son kez kayacak Kimse anlamayacak Neden gözlerden dökülür yaşlar, Neden yaşar insan Sevince ancak... Samanyolu yanmaz; bir daha yanmaz Artık bu sevdâya kimse inanmaz! Sen de biliyorsun: Ne yâr dediğinde yâri anlayan, Ne bir dost; candan Vefâkâr ne bir rüyân oldu Bitmeyecek gibiydi âdetâ zaman Velâkin hitâma erdi masallar, Mühletin Doldu... Ağla: Bu, derdinin dermânı dostum Ağla: Bu, sâhibin fermânı dostum Ağla, yürüsün aşk kervânı dostum Ağla; gözyaşında bir mucize var Ağla, merhamete gelsin şirin Yâr.