Barış

Dokunma yarama. Bilirsin; kanar, Yaramı hasretle dağladım Barış Gurbete düşenler sılaya yanar Ben, yarama gurbet bağladım Barış Veysel'in düştüğü 'Uzun ince yol', Câhit Sıtkı'nınki hüzünlü bir hal, Beni de alır mı içine bu sel, Şiirsiz kalır mı dağlarım Barış? Cem olur yürekler, günü gelir de Cânan eğleşirse can konan yerde Gözlerimden kalkar belki bu perde Kendimi bu düşle eğledim Barış Durağa erince yolcular tek tek Her şuura âyân olunca gerçek Kabrimde kırmızı bir gül bitecek Ben, ümîdi buna bağladım Barış Çoğu gitti, azı kaldı ömrümün Heder oldu gençlik çağlarım Barış Gönlümü eyledim aklıma zebûn Durup durup buna ağladım Barış!