Üç Şiir Bir Aşk

Gittim... Hiç bir yolun sana çıkmayacağını bile bile gittim... Oysa eskiden bütün yollar sana çıkardı. Günler Sen kokardı. Düşündüm... Düşündüm düşündürücü gözlerini Düşler gördüm ardından Karbuz kabuğundan gemi yapar gibi Sen yaptım anılardan. İçimdeki seni dinledim saatlerce Bıkmadan, usanmadan, konuşmadan... Bu yol diyordu bu yol Ya çıkarsa... Devam ettim yürümeye, Ama inanmadan... Çünkü çok duymuştum bu sözü Biletime amorti bile vurmayan piyangocu amcalardan... Eve vardığımda; Odamda kaderim gibiydi. Karanlıktı... Senin beni sevmeni beklemek ise ipi olmayan bir uçurtmanın Yıldızlara ucmasını beklemek kadar hayal ve birazda ahmakçaydı... Kabullenmeliyim artık Kendine kabullendiremediğin beni. Dudaklarımın arasından çıkmalı o küçük kelime Büyüklüğü beni yıkıp geçmeden söylemeli, Yoksun; Sensizliğe lal oldu dilim Yirmi dokuz harfe inat boğazımı yırtarcasına sustum. Sesini kattım susuşuma Suç üstü yakalandığım gece sayıklamalarımda... Ne bakacak yüzüm vardı Ne de yüzünü görecek kadar yüzsüzlüğünü gizleyebilirdi aynalar... Anlamıyor musun yar Yaramda adın var! adında aklım. Öldürdü beni, Yokluğuna adadığım, Zor geçimli gelirsiz umutlarım... Ölüler susmalı, dua beklemeli öyle ya. Öyleyse; Üç şiir bir aşk okur musun ruhuma?