Gel-git Zamanlar

ömrümün en yaralı kıyısındayım bu gece saçlarının kokusunu soluğuma kattıkça rüzgar sen sonbahar hüznü gibi yaprak yaprak düşüyorsun içime kan ter içinde kalıyor şehir kurşun yarasından ağır oluyor sensizlik. şimdi gecenin en koyu vakti hüzünbaz dalgaların efkarlı nefesiyle içimde kükrüyor gel-git zamanlar hadi uzat ellerini bana uzat ki silinsin..bitsin içime yerleşen bu yalancı bahar. ah sevgili.. bu kentin boş sokakları bilir gözlerinin her gece yüreğime nasıl saplandığını ayrılık en diri yanıyla çöker omuzlarıma karanlığında besler gece en şair yanımı bir deniz olurum kendi sularında boğuşan ve hiç bir dalga ıslatmaz içimdeki susuz kalmış aşkları. gece ince ince dokunuyor sabaha şimdi alem sessiz şimdi alem yokluğunun fırtınasında hadi bir şarkı söyle saçlarında tutsak hicaz bir besteyle dinlensin sema aşkımızın efsunlu sesiyle bırak hayalinde doya doya içleneyim mahkum olsun bu yalnızlık sürgünler ülkesine.