Ask Yalnızlığı..

Kederliyim, içimdeki hıçkırık seline kapıldım azgın yolların alınganlığı kadarım ölüp ölüp dirilen sokaklar gibiyim beni bırakma desem manası yüreğimde gizli çekilmez gönül penceresi... Sen! ah sen tellerimde dolaşan posta güvercinim gözlerimden taşıyor ağustos sonu yokluğun elime sen diye aldığım kalemim bir başka yazıyor şimdi incecik bir daldın ellerimden uzak tutmaya çalıştıkça terledi avuçlarım.... Sensizliği işliyorum gönül defterime perişanım, boğuldum hırçınlaşan yanlarımı soy tırnağınla tutukla yalnızlığımı mesafenden yalın ayak kaçan korkaklığımla suçla inançlarımı aşağıla sensizliğe düşüp kalkan kirpiklerimi zehir gibi acı ayrılık sürdüm nikotin tadında dudaklarıma yaktı kavurdu beni.... Tükettik bitirdik aşkı alnımızın çatından vurulduk bir astım krizi kadar nefessiz bıraktık migren ağrısı kadar sızlattık bitkin solgun bıraktık birbirinden ayrı bağımsız parça parça döküldük mesafeye bundan sonra dünyanın tüm dillerini su gibi içsek nafile dekoltesi derin utanmaz geceleri terbiye edemedik.... Kaldır başını sustuğun yerde sessizlik infilak etti gecelerin sırıtan karanlığında kaldı son bir defa dokun kalbimin duvarlarına yüreğim bakışlarına demir atamadan yolun felaketim oldu küf kokulu duvarlara çiviledim anıları yitirdim solgun fotoğraflarda kalmış asude yılları.... Giyim kuşamı bir çocuk kıyafetiyle süsleyip püsledik bu aşkı ben her geçen gün küçüldüm içinde ağzı süt kokan çocuklar büyüdü aynadaki aksimiz tükürsün yüzümüze arabesk yüreğimizin matemine kapıldık.... Tuttun ayrılığın elinden tecrübesiz değil artık sana gitme diyemeden dara düşen avuç çizgilerimi boyadı engeller artık homurdanmasın kader yokluğuna üşüyen buz kesen ellerim düştü... Bir başka mevsime senli düşer mi düşlerim sakar tebessümlerimi dudaklarıma gömerek susuyorum........