Kırılma Noktası

korkular bulaşıyor seğiren gözüme gecenin vurgun forsu sırıtıyor yüzüme gözlerimin filtresinden geçiyor acılarım geçmiş zamanlarım tükeniyor avuçlarımda kurguyla yazdığım gelecek zaman bölüm bölüm fragmanlar izletiyor bana isyanın rengini içtim bu gece bir kasırganın yüreğinde çığlığımı attım bozma yeminini sıkı tut ağırlığını düşürme yere günahıma düşecek pozisyon arama üfleme nefesini ruhuma çığlık olur dudaklarımda efkarıma yağmur yağıyor içimdeki cesetleri yıkıyor asi kavgalarımın kapısından geçmesin ayakların bırak kaçsın gönlümün firari haykırışları avuçlarının sıcaklığında uslanmayı bilmeden çıngıraklı yılan gibi zaman her saat başında kahırla dürtüyor beni körpe kalbine acemi yüreğine kenetlenmiş bekleyişlerim sen bakışı yaralım ağacının dalında baykuşun deli dalın deli divane tırnağına tırnaklarımı törpülüyor yalnızlığım gece çeyizler düzüyor şehrimin karanlık sokak aralarını emerek parçalanmış yüzümü öpüyor hayallerim lokma döken sabrımın usta elleri döktükçe bir yandan tıkıyor ağzıma ne tutabilir akreple yelkovanın gezegenini zaman bütün günleri gaflet uykusuna yatırdı gözlerimde sen üzülme buğusunu sildim gözlerimin rüzgara inat yanan mum gibi yine karanlığındayım dudaklarımın arasında çıtırdıyor sessiz bir niyaz içimde sızılıp kalan iç çekişlerimle son bir duayla hayatın kırılma noktasına geliyorum yaklaş gözümün merceğine güneş tutulmasında dalgınlığa akan ay tutulmasında toy sabahları davulla karşılayan krizlerim var inceldikçe uzuyor kırgınlık çizgin bir ucu bende diger ucu sende aşkın kesiştiği noktada eriyen gözlerimi düşürdüm üstüne yalın ayak çıktım yola sabahı beklemeden çık yola yalaka yaparcasına şımartalım kaldırım taşlarını sen bana ben sana yaklaştıkça buluşalım hayatın kırılma noktasında...