Bende sEn meseli..

sen, çakır halde başa dökülen bir tas sıcak su bitmiş sevdanın ardından duyulan derin hüzün ve sabun kokusu karanlığın şafakla aydınlandığı ince çizgi tan vaktinde şehvetin duyguyla birleştiği çizginin tam da üstünde ölümle yaşam arasındaki kıvrak eğim.. ne var ki, yakalayamadık birbirimizi önce tuttuk hani tutmadık değil! fakat, kaydı elimizden tuttuğumuz yer sonra sen yeniden bir ucundan tutmamı istedin gel gör ki, uçtu elimden tuttuğum yer uç tu! arka planıyım tasarlanabilen tüm planların her şeyin en arka planı en akıl almaz sonu en uç, en aykırı, en muti tanrı da olasım var şeytan da! şeytan olup insana itaat etmeye isyan edesim var tanrı olup aç karınları doyurmak yer kürede zulmün izini sürmek!.. en arka planıyım hayalin bile affedilebilir ve affedilmeyen tüm günahların da arkasında en mukbir, en mütevazı en münkir, en muti her şeyden biraz her şeyin sonu ve başı ve esasında hiçbir şey.. kayıp giderim denizlerin ortasından bir damla için kayıp mı okyanusun ortasında kayan bir deniz yıldızı! varsın kabuğu çatlasın daha yeni kabuk bağlamış iflah etmez yaram! varsın ölsün tutmasın dizim dizelerimin arasından ya sen, ya sen kayarsan gözlerimin arasından!... ( hare / sine-i zen – İstanbul )