Oyun..

bildiğim iyi bir oyun var -parmak yakalamaca- hadi! oynayalım mı? tutulan elin gönül ağrısı giderici etkisini azalttığından bihaber ve azalan katil heyecan etkisi göğsümüzün ön cephesindeyken kulak memesini ya da, gıdık kısmını boynunun doya doya öpmek sinsi hesaplar bölümünde saklı kalır mı? -"sahi gözleriniz ne renk? " -"bilmem sizce ne renk?" -"ben renk körüyüm beğenmediğim göz renklerini görmem ki!" -"aslında elâ ama bazen eflatuna, çoğu zaman da maviye çalar!" .. saçımın renginden olsun isterim geceleri simsiyah olsun, kızlarımızın baht renginden! iç içe parmaklar sevişedursun sarhoş,üryan ve utanmazca yüzlerimiz soylu soysuz hesaplar yapar ya! beklentiler kimi zaman hayal kimi zaman yersiz.. -"alıp başını koysa omzuma" diyorsun -"varsın zamansız olsun, olsun..." diyorsun o vakit aşk, aşk olmaz ki! vakitsiz omza konmuş baş hay Allah! eve kırk deve yükü şaşkın ifadelerle dönmüşsün hepsinin zulasında ’benim bir sevgilim var artık sözü altın söz’.. uyumadan buğulu gözlerin dikildiği tavanın tek noktasında onun adı yazılı -“aman tanrım bu bir rüya! iyi de, ben daha uyumadım ki!” hadii!.. hayal kurmanın tam da sırası ne duruyorsun? hazır çok erkenken tut elinden sevgilini üstelik hayal bu hiçbir küslük oyununa gerek kalmadan bahane etmeden hiçbir ayak oyununu tut elinden kendine doğru sevebiliyorsun, sev sevebiliyorsan sen sensin ümid, ümid sende.. bildiğim iyi bir oyun var -parmak yakalamaca- hadi!... (hare / İstanbul – 2006/ sine-i zen* )